Crabbie to słynny XIX-wieczny ród producentów whisky. Tak naprawdę sięgnąć by można pamięcią do początków wieku XVIII, kiedy to pojawia się wzmianka o niejakim panu Macrobbie, ochotniku walczącym w ostatniej bitwie powstania Jakobitów. Po klęsce w bitwie na wrzosowiskach Culloden, pod Inverness, i upadku powstania czmychnął on był do Edynburga i wykastrował sobie przedrostek zdradzający jego lojalność i przywiązanie do katolików (niektóre mętne źródła stopniują napięcie podając, iż jednak nowe nazwisko brzmiało już Crab, synowie John, George i Miller nazywali się Crabie, dopiero kolejna latorośl była zarejestrowana urzedowo jako David Millar Crabbie). Przyjmijmy jednak, że w 1801 roku Millar Crabbie senior, dotychczas tapicer, otworzył biuro handlowe w Edynburgu, zaś prawnuk walecznego Macrobbiego, John Crabbie najpierw był handlował w Crabbie & Cree z Indiami, Indonezją i Nigerią, a po śmierci wspólnika w 1840 roku zmienił nazwę firmy na John Crabbie & Co. i zaczął kupować nieruchomości w Leith, zakładając składy celne, gorzelnie (również w Haddington) oraz inwestować w... tabor kolejowy na całym świecie.

Być może największy wkład Johna Crabbiego w rozwijającą się historię szkockiej whisky miał miejsce w 1885 roku, kiedy połączył siły z ikoną whisky Andrew Usherem oraz Williamem Sandersonem, powstałe The North British Distilling Company, nowe, niezależne i tanie źródło whisky zbożowej. John produkował również gin i Crabbie’s Green Ginger Wine, piwo imbirowe, z którymi to trunkami do dzisiaj kojarzy się jego nazwisko. Do 1897 roku nowa destylarnia produkowała ponad 13 milionów litrów spirytusu zbożowego rocznie – to więcej, niż jakakolwiek destylarnia single malt w dzisiejszej Szkocji!

Na skraju Speyside, w okolicach Aberdeenshire, na północno - wschodnim wybrzeżu Szkocji ulokowała się niewielka gorzelnia, założona w roku 1894 przez Johna Morrisona w malowniczej wiosce Knock. Destylarnia Knockdhu („Cnoc Dubh” - z galeickiego Czarna Góra) powstała dzięki spółce Distillers Company Limited, prekursorowi dzisiejszego koncernu Diageo. Produkowany w gorzelni destylat przez bardzo długi czas wykorzystywany był wyłącznie na potrzeby blendów. Pierwszy oficjalny single malt pojawił się na rynku dopiero w roku 1990 - dwa lata po przejęciu zakładu przez grupę Inver House Distillers.

Próżno szukać na rynku whisky o nazwie Knockdhu - nowy właściciel marki od razu zaczął promować swoją whisky pod nazwą "anCnoc" (w języku gaelickim tak nazywano pobliskie wzgórze Knock Hill) - wszystko ponoć po to, by uniknąć skojarzeń z... prawie rówieśniczką (1898), pobliską (ok. 50km) destylarnią Knockandhu, pozostającą pod skrzydłami Diageo. W destylarni Knockdhu zainstalowane są tylko dwa miedziane alembiki połączone z tradycyjnymi skraplaczami typu worm tub. Na kremowy, owocowy i cytrusowy charakter tutejszych maltów wpływ ma m.in. klarowna, bardzo estrowa brzeczka, wysokie szyje alembików oraz każda z beczek po bourbonie, w których leżakuje większość wypuszczanej obecnie przez gorzelnię na rynek whisky.