Folwarczny Klub Wina na początku kwietnia nawiedził w celach edukacyjnych wyspę Islay. W poprzednich wpisach przedstawiliśmy wrażenia z wizyty w destylarni Laphroaig, przedstawiliśmy cały proces produkcji whisky oraz doświadczenia z degustacji wody życia. Kolejnym naszym przystankiem na szlaku The Three Distilleries Pathway była destylarnia Lagavulin.

Żwirowa ścieżka, którą podążaliśmy wzdłuż drogi z Laphroaig, w pewnym momencie odbija nieco od wybrzeża prowadząc w głąb lądu; krajobraz zostaje zdominowany przez zielone pastwiska i pasące się na nich owce.

Jak wspominaliśmy, Islay była dla nas niezbyt gościnna: wiało i lało, że hej! Przestały latać samoloty, nie dopływały promy... Brrr...! Ale daliśmy radę Po dwudziestu kilku minutach od wymarszu z Laphroaig wyłoniły się zabudowania Lagavulin.

Najstarsze zapisy o tutejszych małych destylarniach sięgają roku 1742. Kilkadziesiąt lat później ich właściciele postanowili połączyć swoje siły i powstał zakład nazwany Lag a'Mhuilinn (tłum. z galeickiego: Młyn w Dolinie). Oficjalne początki Lagavulin datowane są na rok 1816, to jedna z najstarszych szkockich destylarni. Jej losy od początku związane były z Laphroaig. W skrócie chodzi o zazdrość po odejściu współwłaściciela z tej ostatniej, skopiowane na złość, po sąsiedzku, kształty alembików, wybudowanie tamy na drodze wody używanej do produkcji, aby odciąć konkurencję od podstawowego składnika cyklu produkcyjnego, długie batalie sądowe... Czyli pranie brudów. Już podczas naszej wizyty w Laphroaig mury szeptały, że zapraszają gości z Lagavulin, aby nauczyli się, jak wytwarzać whisky...

W każdym razie, po okresach dla destylarni lepszych i gorszych (a raczej gorszych i lepszych) okazało się, że "mocna i charakterna Laga” stała się sukcesem. W pewnym momencie konieczne było rozpoczęcia pracy na trzy zmiany! Dzisiaj Lagavulin jest sławą wśród whisky dymnych, a Lagavulin 16YO wielu miłośników whisky uważa za najlepszą „podstawkę” na świecie. Oczywiście to obowiązkowa pozycja na półkach naszej Piwniczki i częsty gość degustacji w Folwarku

Określenie, że Lagavulin to „potężna” whisky, wynika m.in. z tego, że do drugiej destylacji alembik napełniany jest w 95% - czyli występuje minimalny kontakt oparów z miedzią. tutaj mała dygresja - jeśli pamiętają Państwo naszą fotorelację z Laphroaig i porównają z bieżącą można łatwo zauważyć, że obecny właściciel destylarni Lagavulin (koncern Diageo) sądzi, iż robienie zdjęć w zakładzie (poza strefą degustacji) jest czymś niewłaściwym, wręcz nagannym - nawet na zewnątrz (?!).

"Przeganiani" nie byliśmy w stanie na przykład sfotografować hali z 4 alembikami w kształcie cebuli z szerokimi szyjkami i ostro pochylonymi łącznikami destylacyjnymi. A więc piszemy w telegraficznym skrócie: woda pochodzi z jeziora Solan. Używana w całym procesie produkcji pokonuje ponad 100 wodospadów, nabierając wyjątkowych cech zaczerpniętych z mijanych torfowisk. Jęczmień w całości słodowany jest w wytwórni Port Ellen. Na pokładzie destylarni jest duża kadź zacierna wykonana ze stali nierdzewnej, a także dziesięć kadzi fermentacyjnych z modrzewia. Whisky dojrzewa przede wszystkim beczkach po sherry oraz w beczkach z amerykańskiego dębu po bourbonie.

W końcu przyszedł czas na degustację. Prowadził ją legendarny Iain McArthur w asyście młodych ludzi, pewno studentów (podobno uznano, że kiedy polewa sam, to za szybko opróżniają się beczki). Jest to postać nietuzinkowa dla tysięcy wielbicieli destylarni i tutejszej whisky, zwłaszcza tych, którzy pielgrzymują do Islay i uczestniczą w "magazynowych" degustacjach. Dzisiaj ma 67 lat, od 52 jest związany z Lagavulin!

Poświęćmy mu więc chwilę. Urodził się w rodzinie rolniczej w Ardtalla, na wschodnim wybrzeżu Islay, kilka mil na północ od Lagavulin. Jego wujowie, dziadek i wielu jego krewnych przez lata pracowało w Lagavulin. Do dziś, po oprowadzaniu gości po destylarni, pracuje w swoim gospodarstwie, wracając do domu dopiero po zapadnięciu zmroku.

Iain słynie z dobrego humoru. Co chwilę rzuca ciekawostkami i anegdotami zebranymi w jakże rozległym przedziale czasu pracy w Lagavulin. Widać, że żyje wraz z destylarnią.

Degustowaliśmy razem sześć wybornych, niezwykłych roczników whisky. Niektórzy z nas wymiękli już przy 3 kieliszku Ale oczywiście nic się nie zmarnowało

Wizyta nasza znalazła finał w sklepiku, gdzie można nabyć np. butelki dostępne wyłącznie w destylarni; takie, jak okolicznościowe roczniki z okazji Islay Jazz Festival czy Feis Ile. Oczywiście zakupiliśmy kilka pamiątek, w tym Lagavulin 16YO - o ponad 130 zł taniej niż w Polsce

 

Polecamy Państwa uwadze kolejne wpisy dokumentujące kwietniową wyprawę w poszukiwaniu źródeł "wody życia" na wyspie Islay.

Zapraszamy również serdecznie na cykliczne spotkania z winem i whisky w Folwarku Stara Winiarnia - z pewnością wykorzystamy nabytą podczas eskapady wiedzę i doświadczenie!